กลอนแปลถึงอาจารย์โทลคีนค่ะ ^__^

วันนี้นาร์ขอเสนอบทกลอนแปลถึงอาจารย์โทลคีนกับสหายน้องในเฟสนะคะ

~*~*~*~*~*~

All that is gold does not glitter,

อันทองแท่งแต่งเติมไม่เปล่งแสง

Not all those who wander are lost;

ไม่สำแดงว่าอะไรที่ขาดหาย

The old that is strong does not wither,

ผู้ชรายังแข็งกล้ามิเสื่อมคลาย

Deep roots are not reached by the frost

ลึกรากปลายมิอาจต้องละอองเย็น

When all beauty is seem to fade

เมื่อความงามทั้งหลายดูหมดสิ้น

When war has made whole world a grave

สงครามทมิฬยังโลกมลายให้ได้เห็น

And there he came to fill the hole

ท่านผู้นั้นปิดโพลงมืดไม่ลำเค็ญ

with his good will and dreams unfold

ด้วยว่าเช่นคุณธรรม์ความฝันประจำใจ